X
تبلیغات
حیاط خلوت

حیاط خلوت

آری! اینجا تنها مأمنی است برای لحظه های دلتنگی و تنهاییم

بهانه ی بهانه!!!

ن والقلم و مايسطرون

سلام!
راستش دیگه قرار بود هیچ وقت توی حیاط خلوت هیچ چیزی ننویسم!

علت ها هم زیادن! ولی بهانه اش فقط یک چیز بود اون هم اینکه " قریحه ام را از دست دادم". اما به واقع این جوری نبود...اگر هم قریحه ام بر "فرض مثال" از دست رفته بود اونقـــــــــــدر شعر نانوشته برای این جا داشتم که تا دوباره پیدا کردن حسم می تونستم از ذخیره ی شعریم!!! استفاده کنم!

هیچ کس نفهمید چرا یهو همه ی پستامو برداشتم و یا دیگه اصلاً ننوشتم...

راستش بهانه برام تکراری شده بود...دیگه نوشتن اقناع نمی کرد منو!و به قول یک دوست وبلاگ نویس دیگه برای انجام کارم هدف نداشتم! دلیل نداشتم! بهتر دیدم که برم تا نه وقت کسی رو اینجا بگیرم و نه وقت خودمو اتلاف کنم!

همین./

پ.ن.:امسال به قول مشاورای کنکور سال سرنوشته  برام! به حق لحظه هایی که باهم بودیم برام دعا کنید!

به امید دیدار/می دهم این خط را پایان

تا تیر 88 همه تون رو به خدای بزرگ می سپارم./

......................................................................................................................................

یادگاری تقدیم به... :


وقتي تو نيستي

نه هست هاي ما چونانکه بايدند نه بايدها...

مثل هميشه آخر حرفم

و حرف آخرم را با بغض مي خورم

عمري است

لبخندهاي لاغر خود را ذخيره مي کنم:

باشد براي روز مبادا ...

اما

در صفحه ي تقويم روزي به نام روز مبادا نيست

آن روز هر چه باشد

روزي شبيه ديروز

روزي شبيه فردا

روزي درست مثل همين روزهاي ماست

اما چه کسي مي داند

شايد امروز روز مبادا باشد!

وقتي تو نيستي نه هست هاي ما چونان که بايدند نه بايدها...

هر روز بي تو روز مباداست!

+ نوشته شده در  نهم مهر 1387ساعت   توسط "بهانه"  |