ن والقلم و مايسطرون

سلام ای مهربان تر از برگ و ای لطیف تر از گل!امیدوارم خفه نجوای دلم را بشنوی، امیدوارم از آن دورها شوریدگی ام را نظاره گر باشی.

ای کاش باری، هرچند کوتاه در طاق نگاهت و در پرنیان ابر خیالت جای گیرم.

ای بهترین و خواستنی ترین عشق برای زندگی کوتاه و بی بارم، با وجود توست که معنا می گیرد همین عبث روزگار من.

ای صمیمی ترین حس و ای همیشگی باور عشق !

دوستت دارم و بدان که همیشه از اینجا تا به بلندای دوری فاصله ها برای حس دوباره ی دستانت دلتنگم...!

پ.ن1: تقدیم به او... همان که از عروج پر سکوتش هفت سال گذشت...!

پ.ن.2: این ترکیب بندی رنگ ها هدف خاصی را دنبال می کند...!

پ.ن.۳: قرار بود این مطلب برای ۱۳ خرداد بروز بشه اما متاسفانه مشکلات امانش نداد... 

به امید دیدار/ می دهم این خط را پایان

خدانگهدار./