ن والقلم و مايسطرون

 اینجا برای من  یک اتفاق زیبا بود... و پر از ریتم های ظریف عاشقانه...

 پر از یاد تو و پر از حضور تو...

 چه بسیار بارها که نوشتم "تو" و خواندند  "تو" ...

  حتی  یک بار  هم  مکتوب  من " خدا "  مفهموم  نشد ...

پ.ن.1: می روم تا که بخشکد ریشه ی محتمل این ابتذال ... و هنوز تو آنقدر غنی هستی که من نا بلد نو پا گم شوم در هیاهوی این بی چیزی شعرهای ناتمام...

پ.ن.2: قریحه ام را از دست دادم و تمام...