بر  مجلس  وعظ،  سايه  گستر

از دفتر عشق نكته مي راند                      

و افسانه ي عاشقي همي خواند

خر گمشده اي بر او گذر كرد                      

وز  گمشده ی  خودش  خبر  کرد

زد بانگ که کیست حاضر امروز                    

 کز  عشق  نبرده  خاطر  افروز

نی محنت عشق دیده هرگز                        

نی  جور  بتان  کشیده  هرگز

برخاست ز جای ساده مردی                

هرگز  ز  دلش   نزاده   دردی

کان کس منم ای ستوده ی دهر                 

کز  عشق نبوده  هرگزم بهر

خر گمشده را بخواند کای یار                   

اینک  خر   تو   بیار  افسار

 پ.ن.۱: اینم جواب من به تمام اون هایی که توی تمام این مدت که وضعیتم یه جورایی بود همش دور باطل می زدنند.